Op Mommy Monday laten we elke maandag een andere mama aan het woord. Soms in de vorm van een interview en dan weer in de vorm van een gastblog over een inspirerend onderwerp.

Op deze mooie maandag hebben we het genoegen met de knappe Schwesstina (schoonzus) Livinia van Dee. Deze power mama heeft helemaal niet het gevoel dat ze veel ballen hoog moet houden, sterker nog dit is volgens haar jouw eigen keuze en we kunnen er altijd voor kiezen eentje te laten vallen! Liv is een toegewijde mama die door haar mooie dochter al veel heeft geleerd in haar leven. Ze noemt het krijgen van een kindje een “Life Changing Process” de grootste in zijn soort. Ben je benieuwd naar wat zij daar precies mee bedoelt? Lees dan gauw dit mooie pure interview met een lieve toegewijde mama!

Meet the Mommy, allereerst stel jezelf maar even voor. Wie ben je, hoeveel kindjes heb je, wat doe je en waar kom je vandaan? Hi, ik ben Livinia Leuhery aka verloofde van Stefan en moeder van Alaura. Van origine kom ik uit Assen, maar ik ben sinds 2015 woonachtig in Diemen. In het dagelijks leven werk ik als facilitair medewerker bij De Nederlandsche Bank in Amsterdam.

Je bent opgegroeid in het mooie Assen en je woont nu met je gezin in Diemen. Vanwaar deze grote stap, verhuizen van het hoge noorden naar de randstad? En hoe bevalt het leven in de randstad jullie? Verhuizen naar de randstad was voor ons geen grote stap; Stefan is geboren en getogen in de randstad en mijn broer heeft heel lang in Amsterdam gewoond. Ik wilde daarom van jongs af aan al wonen in de grote stad. Vroeger had ik altijd een bepaald beeld bij wonen in Amsterdam; elk weekend uitgaan, elk festival bijwonen, elke dag de stad in gaan want er is altijd wel wat te doen. Want eerlijk is eerlijk, het is wel echt een stad die leeft maar ook niet te vergelijken is met een stad/dorp zoals Assen. Maar ik moet je zeggen, nu een aantal jaar verder en sinds Alaura in mijn leven is, maakt het mij eigenlijk niet uit waar ik woon. Datgeen wat ik voorheen als belangrijk beschouwde, valt in het niet op het moment dat onze dochter in ons leven kwam.

Jullie hebben dus een prachtige dochter Alaura van 7 jaar oud. Zouden jullie ooit nog voor een tweede kindje willen gaan? En zo ja, hoe kijken jullie dan tegen het leeftijdsverschil aan? Een broertje of zusje voor Alaura is zeker wel iets waar we aan denken maar momenteel nog even niet. Mocht het zover komen en we worden gezegend met nog een kind dan zal Alaura helemaal lyrisch zijn, want zij wil heel graag een broertje of zusje. Ik denk juist dat het heel speciaal kan zijn omdat Alaura dan bewust alles mee kan maken. En we zijn natuurlijk heel blij dat onze tante Dee Dee en oom Owie een kleine krijgen zodat wij nog even chill kunnen doen.

Hoe ervaar jij het moederschap, heeft het je als vrouw veranderd? Ik ervaar het moederschap als 1 grote levensles. Het heeft mij als persoon compleet veranderd; mijn kijk op het leven, familie en vrienden, echt ALLES is veranderd. Je zal wel denken maar hoe dan, hoezo alles is veranderd? Nou men zegt toch vaak dat kinderen je spiegelen en dan niet alleen alles na doen wat ze zien, maar ook op een veel dieper niveau. Ze weet precies wat ze moet zeggen, hoe ze mij kan raken of op welke knop ze moet drukken wil ze mij laten ontploffen. En bij deze dingen die mij raken biedt het mij als persoon de kans om veel over mezelf te leren. Dat ik bewust ben van mijn gedrag en handelingen. Hierdoor geef ik niet alleen mijzelf, maar ook Alaura de ruimte om situaties anders te benaderen. Anders te benaderen dan wat ik gewend ben vanuit mijn opvoeding. Dus het moederschap is 1 groot life changing proces en naar mijn mening de beste die er maar kan zijn. Want de definitie van liefde krijgt opeens een hele andere wending die voor mij als persoon meer inzicht heeft gegeven.

Als werkende ouders, hoe verdelen jullie de zorg over Alaura? Sinds wij in Diemen wonen gaat Alaura 2 dagen naar de naschoolse opvang en de rest van de dagen worden opgevuld door mijn schoonmoeder en onszelf. Toen we nog in Assen woonden zagen de dagen van Alaura er anders uit dan nu. Omdat ik natuurlijk mijn familie dichtbij me had wonen was het al snel dat iedereen kon oppassen. En ik werkte maar 3 dagen dus hierdoor had ik ook veel meer tijd met haar. Ik ben daarom ook erg blij dat tot haar 4e jaar ik heel veel tijd samen met haar kon doorbrengen. En gelukkig was de mogelijkheid er ook om dit te doen, want ik weet ook dat het gezinsleven het moet kunnen toelaten. Want ja er moet ook gewerkt worden bills got to be paid right. Ze zit op een school waar ze werken met een continu rooster wat wil zeggen dat ze, van 08:30 tot 14:00 uur aaneengesloten op school zit en daarna vrij is. Dit ervaren wij als zeer prettig omdat niemand dan tussen de middag haar hoeft op te halen. Dus voor mommy’s to be continu rooster werkt top!

Als je zou moeten kiezen, altijd pedagogisch verantwoord opvoeden of vooral je eigen gevoel op dat moment volgen? Ik denk toch echt een combinatie van alle 2. Je bent constant aan het denken hoe je dingen moet uitleggen, wat voor informatie je je kind meegeeft en wat voor effect het zal hebben op de lange termijn. Zelf ben ik opgegroeid in een gezin dat werkzaam is in de zorg, dan krijg je automatisch heel veel technieken/patronen mee, hoe je met bepaalde situaties moet omgaan. Maar toch met alle wijsheden die ik heb meegekregen blijkt het soms in de praktijk compleet anders te zijn en vind ik het belangrijk om op dat moment mijn eigen gevoel te volgen.

Wat vind jij belangrijk om aan je dochter mee te geven? Ik vind het belangrijk om haar alle liefde van de wereld mee gegeven en dat ze evenwichtig in het leven staat. Maar bovenal dat ze gelukkig is.

Hoe zorg je ervoor dat je alle ballen van kid, relatie, vriendschappen en werk hooghoudt? Wat geeft je de kracht om dit vol te houden? Zelf ervaar ik dit niet zo dat ik alle ballen MOET hoog houden. Ik maak tenslotte zelf de keuze in wat ik belangrijk vind in mijn leven. Dus op welk vlak dan ook als ik ergens niet gelukkig van word dan is loslaten de beste optie. Communicatie met mezelf dan wel met mijn partner of dochter is waar ik de kracht vandaan haal. Want naar mijn mening valt en staat alles door de manier hoe wij met elkaar communiceren.

Wat is jouw ultieme me-time? Waar wordt jij echt gelukkig van? Mijn ultieme me-time is toch echt om lekker een dagje te gaan shoppen. Mezelf verwennen met sum nice clothes,shoes,bags,sunglasses en ga zo maar door:) en daarnaast word ik echt gelukkig van tijd spenderen met mijn loved ones.

Waarover ben je als moeder het meest onzeker? Ik denk toch wel, dat je als moeder altijd onzeker zal blijven als het aankomt op het opvoeden van je kind. Want het opvoeden houdt niet op wanneer het kind de leeftijd 18 jaar heeft bereikt. Het is gewoon voor een life time long dat je verantwoordelijk bent voor je kind. Natuurlijk als je kind volwassen is en eigen keuzes maakt is het zelf ook verantwoordelijk voor zijn of haar leven. Maar de kern van het fundament wat jij je kind hebt meegeven gaat mee voor de rest van zijn/haar leven. Ik zou trots zijn als mijn dochter, wanneer ze ouder is en haar eigen leven leidt, dat ze evenwichtig in het leven zal staan en vanuit een positieve vibe het leven benadert.

Welke tip zou jij absoluut willen delen met andere moeders, om hun op die manier weer te inspireren? Mijn tip die ik wil delen met andere moeders is, geniet van je rol als moeder en laat je niet teveel afleiden door zaken die er niet toedoen. Dat moment wanneer je knuffelt met je kleine, dat gevoel, hold on to it and never let go! Let Love Rule! Xx

Lieve Liv (Schwess), bedankt voor dit prachtige interview dat volgens ons heel leerzaam en inspirerend kan zijn voor andere vrouwen/mama’s. Je herinnert ons allen er weer aan dat we altijd een keuze hebben in het leven en dat we zelf de controle hebben om te kiezen voor hetgeen wat er daadwerkelijk toedoet. Moederschap is inderdaad een grote levensles voor onszelf en wat we geven krijgen we terug van onze kindjes. Je hebt dit super mooi verwoord en nemen we absoluut mee in “the pocket”. Voor nu denk ik dat alle mama’s hun kindjes even lekker gaan knuffelen en dat gevoel even goed in hunzelf gaan opnemen :)!

XOXO Dee & Joy

 

 

 

 

 

 

Author

1 Comment

Write A Comment